آيين نامه اجرايي ماده (۶) قانون حفاظت از درياها و رودخانه هاي قابل کشتيراني در مقابل آلودگي به مواد نفتي

آيين نامه اجرايي ماده (۶) قانون حفاظت از درياها و رودخانه هاي قابل کشتيراني در مقابل آلودگي به مواد نفتي

آيين نامه اجرايي ماده (۶) قانون حفاظت از درياها و رودخانه هاي قابل کشتيراني در مقابل آلودگي به مواد نفتي

ماده ۱- در اين آيين نامه اصطلاحات زير در معناي مشروح مربوط به کار مي روند:

الف- سازمان: سازمان بنادر و دريانوردي.

ب- قانون: قانون حفاظت از درياها و رودخانه هاي قابل کشتيراني در مقابل آلودگي به مواد نفتي – مصوب ۲۷/ ۵/ ۱۳۸۹.

ج- آلودگي: تخليه يا نشت نفت يا مواد نفتي يا آب توازن کشتي ها، نفت کش ها و شناورها در آب هاي موضوع قانون.

د- مواد نفتي: هرگونه مايع نفتي يا مخلوط داراي نفت از قبيل سوخت نفتي، لجن نفتي، مواد زايد و فضولات نفتي، انواع فرآورده هاي نفتي و مشتقات آن.

هـ- مالک کشتي، نفت کش يا شناور: شخصي يا اشخاصي که نامشان به عنوان مالک کشتي، نفت کش يا شناور ثبت شده و هر شخص در حکم مالک که کشتي، نفت کش يا شناور را در تصرف دارد.

و- تعهدنامه: سندي که به موجب آن مؤسسه هاي مالي، بانکها، باشگاههاي حفظ منافع و جبران خسارت و نظاير آن که اعتبارشان مورد تأييد سازمان است، متعهد مي شوند خسارات ناشي از آلودگي نفتي را مطابق کنوانسيون هاي بين المللي، قانون و اين آيين نامه جبران کنند.

ز- باشگاه حفظ منافع و جبران خسارت (کلوپ پي اند آي): اجتماعي از مالکان کشتي، نفت کش و شناور که اقدام به تشکيل گروهي نموده اند که براساس يک رابطه غيرتجاري و دو طرفه همديگر را نسبت به مسؤوليت موجود در برابر ثالث بيمه مي کنند.

ح- بيمه نامه: سندي که به موجب آن بيمه گر در مقابل گرفتن حق بيمه متعهد مي شود خسارات موضوع قانون را جبران نمايد.

ط- واحد محاسبه: حق برداشت ويژه (SDR) مطابق تعريف صندوق بين المللي پول.

ي- کنوانسيون مسؤوليت: کنوانسيون مسؤوليت مدني ناشي از خسارات آلودگي نفتي – مصوب ۱۳۴۸ – (۱۹۶۹ ميلادي) و پروتکل ۱۳۷۰ (۱۹۹۲ ميلادي) و اصلاحيه آن.

ک- کنوانسيون نفت سوخت: کنوانسيون بين المللي درباره مسؤوليت مدني براي خسارات آلودگي نفت سوخت کشتي – مصوب ۱۳۸۰ – (۲۰۰۱ ميلادي).

ل- کنوانسيون تحديد مسؤوليت: کنوانسيون تحديد مسؤوليت براي دعاوي دريايي – مصوب ۱۳۵۵ – (۱۹۷۶ ميلادي).

ماده ۲- هر کشتي، نفت کش و شناور، براي جبران خسارات احتمالي ناشي از آلودگي آب هاي موضوع قانون به مواد نفتي، بايد بيمه نامه يا تعهدنامه معادل ريالي يا ارزي بر مبناي واحد محاسبه موضوع اين آيين نامه تهيه کند.

ماده ۳- مالک هر کشتي، نفت کش و شناور که بيش از (۰۰۰/ ۲) تن نفت موضوع کنوانسيون مسؤوليت به صورت فله به عنوان محموله حمل مي کند، بايد تا حدود مندرج در کنوانسيون ياد شده، براي پوشش خسارات ناشي از آلودگي نفتي، بيمه نامه يا تعهدنامه مالي به شرح زير تهيه کند:

الف- تا (۰۰۰/ ۵) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۵۱۰/ ۴) واحد محاسبه

ب- از (۰۰۰/ ۵) تا (۰۰۰/ ۱۴۰) تن ظرفيت ناخالص به ازاي هر واحد اضافه بر (۰۰۰ /۵) تن (۶۳۱) واحد محاسبه به بند (الف) اضافه مي شود.

ج- بيش از (۰۰۰/ ۱۴۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۷۷۰/ ۸۹) واحد محاسبه.

ماده ۴- مالک هر کشتي، نفت کش و شناور که حداکثر تا (۰۰۰/ ۲) تن نفت موضوع کنوانسيون مسؤوليت را به صورت فله به عنوان کالا حمل مي کند، بايد بيمه نامه و يا تعهدنامه مالي به شرح زير تهيه کند:

الف- تا (۱۰۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۵۰۰) واحد محاسبه

ب- از (۱۰۱) تا (۱۵۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۰۰۰/ ۱) واحد محاسبه

ج- از (۱۵۱) تا (۶۰۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۵۰۰/ ۱) واحد محاسبه

د- از (۶۰۱) تا (۲۰۰۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۵۰۰/ ۲) واحد محاسبه

هـ- از (۲۰۰۱) تا (۵۰۰۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۰۰۰/ ۳) واحد محاسبه

ماده ۵- مالک هر کشتي، نفت کش و شناور، براي جبران خسارات ناشي از نفت سوخت کشتي، نفت کش و شناور، بايد بر مبناي ظرفيت ناخالص کشتي، بيمه نامه و يا تعهدنامه اي با مبالغ زير تهيه کند:

الف- تا (۲۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۲) واحد محاسبه

ب- بيش از (۲۰) تن تا (۵۰) تن ظرفيت ناخالص، (۰۰۰/ ۱۰) واحد محاسبه

ج- بيش از (۵۰) تن تا (۱۰۰) تن ظرفيت ناخالص، (۰۰۰/ ۲۵) واحد محاسبه

د- بيش از (۱۰۰) تن تا (۳۰۰) تن ظرفيت ناخالص، (۰۰۰/ ۷۰) واحد محاسبه

هـ- بيش از (۳۰۰) تن تا (۵۰۰) تن ظرفيت ناخالص، (۰۰۰/ ۱۶۷) واحد محاسبه

و- بيش از (۵۰۰) تن تا (۰۰۰/ ۳۰) تن ظرفيت ناخالص، (۰۰۰/ ۱۶۷) واحد محاسبه به اضافه (۱۶۷) واحد محاسبه به ازاي هر تن ظرفيت اضافه پس از حداکثر ظرفيت معين شده در بند (هـ).

ز- بيش از (۰۰۰/ ۳۰) تا (۰۰۰/ ۷۰) تن ظرفيت ناخالص، (۱۲۵) واحد محاسبه به ازاي هر تن ظرفيت اضافه به علاوه حداکثر مقدار واحد محاسبه شده در بند (و).

ح- بيش از (۰۰۰/ ۷۰) تن ظرفيت ناخالص، (۸۳) واحد محاسبه به ازاي هر تن ظرفيت اضافه به علاوه حداکثر مقدار واحد محاسبه شده در بند (ز).

ماده ۶- مالک هر کشتي، نفت کش و شناور که مواد نفتي به غير از نفت موضوع کنوانسيون مسؤوليت، حمل مي کند بايد بيمه نامه و يا تعهدنامه با مبالغ زير تهيه کند:

الف- تا (۰۰۰/ ۲) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۰۰۰/ ۱۰) واحد محاسبه

ب- از (۰۰۱/ ۲) تا (۰۰۰/ ۵۰) تن ظرفيت ناخالص (۰۰۰/ ۰۰۰/ ۱۰) واحد محاسبه به اضافه (۵۰۰/ ۱) واحد محاسبه براي هر تن ظرفيت اضافي.

ج- از (۰۰۱/ ۵۰) تن ظرفيت ناخالص به بالا (۰۰۰/ ۰۰۰/ ۱۰) واحد محاسبه به اضافه (۳۶۰) واحد محاسبه براي هر تن ظرفيت اضافي و در هر صورت سقف پوشش بيمه، نبايد از (۰۰۰/ ۰۰۰/ ۱۰۰) واحد محاسبه تجاوز نمايد.

ماده ۷- در بيمه نامه حداقل بايد مشخصات کشتي، نفت کش و شناور مطابق گواهينامه ثبت، مشخصات و اقامتگاه مالک يا مالکين و بيمه گزارها، مبلغ بيمه، مدت بيمه، تاريخ و محل انعقاد قرارداد، مبلغ حق بيمه و خطرهاي تحت پوشش بيمه نامه درج شود.

ماده ۸- در تعهدنامه حداقل مشخصات و اقامتگاه ضامن و مضمون عنه، مبلغ تعهد، امضا و مهر ضامن، مدت تعهد، تاريخ و محل ايجاد تعهد، مشخصات کشتي، نفت کش و شناور مطابق گواهينامه ثبت و خطرهاي تحت پوشش تعهد درج شود.

ماده ۹- گواهينامه هايي که در اجراي کنوانسيون هاي بين المللي مورد الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران توسط کشورهاي متعاهد در چارچوب کنوانسيون هاي مذکور صادر شده و به تشخيص سازمان بيانگر رعايت مفاد اين آيين نامه است، به منزله وجود بيمه نامه يا تعهدنامه قابل قبول مي باشد.

ماده ۱۰- سازمان موظف است از ورود، ترک بندر يا فعاليت کشتي، نفت کش و شناور فاقد بيمه نامه، تعهدنامه يا گواهينامه در آبهاي موضوع قانون جلوگيري به عمل آورد.

تبصره- مالک و يا ساير مسؤولان کشتي، نفت کش و شناور بايد بيمه نامه يا تعهدنامه و گواهينامه را در کشتي، نفت کش و شناور نگهداري کنند و در صورت درخواست سازمان ارايه نمايند.

نظرات (0)

نظر ارسال شده‌ی جدیدی وجود ندارد

دیدگاه خود را بیان کنید

  1. ارسال دیدگاه بعنوان یک مهمان -
پیوست ها (0 / 3)
اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی شما
متنی که در تصویر ذیل مشاهده می‌کنید را وارد نمایید